จากซากรถเข็น “อภิชัย” รังสรรค์เป็น “วีลแชร์ DIY”

ส่งต่อความสุขสู่ผู้พิการยากไร้

ความสุขของคุณอยู่ที่ไหน?

ความสุขของผู้ชายคนนี้  อภิชัย อินทัตสิงห์ เจ้าของไอเดีย “วีลแชร์ DIY (Cart Wheel Chair Donate)” อยู่ที่ทำในสิ่งที่เรารัก บุคคลผู้นี้เป็นตัวอย่างที่ดีงามให้กับสังคมไทย ได้ทำประโยชน์โดยไม่หวังผลตอบแทน ไม่มีสินจ้างรางวัล มีเพียงรอยยิ้มจากผู้ที่ได้รับรถวีลแชร์ซึ่งจำเป็นต่อการดำรงค์ชีวิตของเขาเป็นสิ่งตอบแทนน้ำใจเท่านั้น ซึ่งนั่นก็สร้างความสุขให้กับเขาจนท่วมท้นแล้ว

อภิชัยผู้ริเริ่มโครงการ “วีลแชร์ DIY” ได้ร่วมแรงร่วมใจกับทีมงานและอาสาสมัครหลายต่อหลายทีม ประยุกต์รถวีลแชร์จากรถเข็นซูเปอร์มาร์เกตที่เราเห็นเกลื่อนในห้างสรรพสินค้า ดัดแปลงให้เป็นรถเข็นวีลแชร์สำหรับผู้พิการทางร่างกาย เมื่อเสร็จสมบูรณ์ก็นำไปมอบให้กับผู้ยากไร้ที่อยู่ห่างไกลความเจริญ และห่างไกลปัจจัยที่จะนำมาซื้อหาไว้ใช้ส่วนตัว โดยได้รับแรงบันดาลใจมากจาก การได้เห็นและคลุกคลีอยู่กับรถเข็นของซูเปอร์มาร์เกตและเห็นว่ามันน่าจะมีประโยชน์มากกว่าการเข็นใส่ของในห้าง จึงผุดเป็นไอเดีย “รถเข็นวีลแชร์สำหรับผู้พิการและคนชรา” ซึ่งมีความจำเป็นต้องใช้

“มีอยู่ช่วงหนึ่งเราทำงานให้กับลูกค้าที่เป็นแบรนด์ซูเปอร์มาร์เกต เราเห็นรถเข็นนี้ตลอด จนช่วงหนึ่งก็เกิดไอเดียขึ้นมาว่า มันสามารถนำมาดัดแปลงเป็นรถเข็นสำหรับคนชรา หรือ คนพิการได้ และเราก็เล็งเห็นว่ามันจะเป็นประโยชน์ต่อผู้ที่จำเป็นต้องใช้ ขณะที่ยังมีผู้พิการหรือคนชราที่อยู่ในที่ห่างไกลและไม่สามารถเข้าถึงรถเข็นวีลแชร์ได้ เลยคิดว่า ทำแล้วบริจาคเลยน่าจะดีกว่า”

สำหรับรถวีลแชร์ที่ทำจากรถเข็นซูเปอร์มาร์เกตของอภิชัยนั้น เขายืนยันว่ามันจะนั่งสบายกว่ารถวีลแชร์ตามท้องตลาดทั่วไป เพราะไม่ห่อตัว และไม่ล้มง่ายเพราะถูกออกแบบมาให้รับน้ำหนักได้มากอยู่ แข็งแรง ไม่พังง่าย เพราะทำจากเหล็กเส้น

“ตอนนี้เราทำมาแล้วประมาณ 1 ปี มีรถบริจาคไปแล้ว 75 คัน โดยเราพิจารณาผู้รับบริจาคจากข้อมูลที่ส่งมา ตามความจำเป็นและสาเหตุที่ต้องการรถเข็นวีลแชร์DIYนี้ พร้อมภาพถ่าย ถ้าจำเป็นมากก็จะให้ก่อนครับ เพราะบางท่านรอไม่ได้นานจริงๆ ครับ เช่น บางคนมีปัญหาในการดำรงชีวิตในแต่ละวัน เพราะโรค หรือความชรา ทำให้ชีวิตลำบากกว่าปกติ อาจจะไม่มีเงินทองมาก หรือพอมีบ้าง แต่เราก็อยากแบ่งเบาภาระทุกคน โดยไม่เจาะจงว่าต้องยากจนมากๆ เท่านั้น ส่วนใหญ่ที่ได้รับบริจาคไป เป็นผู้ป่วยที่ต้องรักษาอย่างต่อเนื่อง ทั้งชราและไม่ชราครับ ทางเรานำไปมอบด้วยตัวเองเพราะต้องการข้อมูลของผู้รับบริจาคต้องการจริงๆ เพื่อนำกลับมาพัฒนา รถเข็นที่ทำอยู่ แต่ก็มีบางคนที่อยู่ไกลๆ ก็จะส่งไปให้แทนครับ”

“รูปแบบรถเข็นในปัจจุบัน เพียงพอแล้วสำหรับความต้องการเบื้องต้นของผู้ยากไร้ อาจมีบางส่วนที่ต้องปรับ และประยุกต์ตามความต้องการของแต่ละบุคคล ซึ่งอยากให้ทุกคนได้มีส่วนร่วมพัฒนาต่อยอดจากสิ่งที่เราสร้าง เพื่อเป็นการตั้งต้นเองต่อไปครับ”

ซึ่งนอกจากจะเป็นการต่อยอดระหว่างผู้ให้กับผู้รับแล้ว อภิชัยยังหวังว่า การให้ของเขาจะสามารถต่อไปยัง “ผู้ที่อยากให้” คนอื่นๆ ด้วย

“จริงๆ แล้ว เราอยากเริ่มฝึกฝนตัวเองไม่ให้ยึดติดกับสิ่งของ ความรู้ และเงินทอง ด้วยการช่วยเหลือคนอื่น ทำเพื่อคนอื่นด้วยครับ จากนั้นก็ค่อยๆ แนะนำคนรอบข้างให้ทำตาม โดยไม่ยึดติดกับผลลัพท์จนเกินไป เพราะสิ่งต่างๆ นั้น ต้องเริ่มที่ใจเราก่อน โดยการผลิตรถเข็นวีลแชร์นี้จะผลิตเพื่อแจกให้ผู้ยากไร้เพียงอย่างเดียว ไม่จำหน่าย แต่ความรู้ในการผลิตจะถ่ายทอดไว้เป็นสาธารณะ เพื่อให้นำไปใช้ผลิต เพื่อช่วยเหลือตัวเอง และสังคมได้ครับ ส่วนของผู้ขอรับบริจาคมีทุกประเภท ตั้งแต่ คนแก่ คนพิการ หรือองค์กรต่างๆ เราบริจาคให้ไม่จำกัดครับ”

และแม้จะอุทิศตัวเป็นผู้ให้แบบนี้ ก็ยังมีปัญหาหลายเรื่องที่ประเดประดังเข้ามาทำให้อภิชัยและทีมอาสารู้สึกท้อได้เหมือนกัน

“ปัญหาที่เจอก็มีหลายเรื่องครับ ช่วงแรกๆ จะเป็นโดนคนวิจารณ์ ว่ารถเข็นของเราไม่ดี ไม่มีคุณภาพ แต่ก็พอทำใจได้ครับ ที่เหลือจะเป็นเรื่องอึดอัดเวลาโดนทวงถามรถเข็น ทั้งๆ ที่เราให้นะครับ แต่บางทีกลับถูกมองว่าเป็นหน้าที่อันนี้ก็พอเข้าใจได้ แต่ที่แย่สุดคือ โดนยึดที่คืน ไม่มีพื้นที่ทำงานและเก็บรถ อันนี้อย่างท้อเลยครับ ไม่รู้ทำอย่างไร เงินก็ไม่มี แต่ก็ไม่อยากเลิกนะ สุดท้าย เอาตามที่ใจเราอยากทำครับ ทำเท่าที่เราทำได้ ใช้บ้านตัวเองเลย ทำน้อยๆ ก็ได้ ซึ่งก็หวังไว้เสมอว่าสิ่งที่ทำจะนำพาสิ่งดีๆ มาให้เราผ่านพ้นไปได้ แล้วก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ ครับ”

อภิชัยเล่าว่า ที่ทำอยู่นี้ไม่ได้หวัง ลาภยศ เงินทอง ชื่อเสียง แต่แค่เพียงเพราะ ทำแล้วใจเป็นสุขเท่านั้น

“โครงการที่ทำอยู่นี้ แม้ว่าเราทำเพื่อผู้อื่น แต่คนที่ได้คนแรกเลยคือตัวเราเอง เราได้ตั้งแต่เริ่มคิดที่จะให้แล้วครับ ทั้งความรู้สึก ประสบการณ์ ทุกอย่างสอนให้เราไม่ยึดติดวัตถุ เห็นแก่ตัวน้อยลง รู้จักให้ และเข้าใจคนอื่นมากขึ้น พอเราเป็นแบบนี้ ก็จะมีแต่สิ่งดีๆ ตามมาในชีวิต มันได้จากสิ่งเหล่านั้นมากกว่าครับ เงิน และชื่อเสียงคงซื้อสิ่งเหล่านี้ไม่ได้แน่ๆ และทุกคนที่ทำก็ไม่มีรายได้ครับ ทุกคนอาสามาด้วยใจ ไม่ต้องการผลตอบแทนครับ และผมจะทำโครงการ รถวีลแชร์ DIY นี้ไปเรื่อยๆ เท่าที่ยังมีคนขอมาครับ”

ด้าน สุนิตษา ปลอดแก้ว หนึ่งในจิตอาสาที่ร่วมโครงการ วีลแชร์ DIY (Cart Wheel Chair Donate) กล่าวว่า รู้สึกดีค่ะ กับการเป็นผู้ให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน ถือว่าเป็นการให้ที่ดีที่สุด

“การที่เราสละเวลาว่างเล็กๆ น้อยๆ ของเราเพื่อทำประโยนช์ให้กับผู้อื่น ถือว่าเป็นการใช้เวลาได้มีค่ามากค่ะ ปกติเป็นคนชอบทำบุญ ชอบร่วมบริจาคสิ่งของอยู่แล้ว และเมื่อได้มีโอกาสเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในโครงการนี้ ยิ่งทำให้เมย์รู้สึกภูมิใจในตัวเองที่สามารถช่วยเหลือคนพิการ คนแก่ชรา หรือผู้ยากไร้ค่ะ เมย์ไม่ได้มีเงินทองมากมายที่จะช่วยเหลือพวกเขา แต่มีรถเข็นเพื่อช่วยอำนวยความสะดวกให้พวกเขา ให้กำลังใจ เมื่อเห็นพวกเขาไม่ทุกข์ แค่นี้ก็ถือว่าสุขใจแล้วสำหรับเมย์”

และสำหรับ แพร ยิงแม่น จิตอาสาอีกท่านเล่าว่า เมื่อรู้ว่ามีโปรเจกต์นี้เกิดขึ้นก็ยินดีช่วยโดยไม่ต้องคิดเลย

“ชอบไอเดียของวีลแชร์นี้ เป็นประโยชน์ให้กับคนอื่น เราเลยเต็มใจที่จะช่วยอย่างเต็มที่เลยค่ะ โครงการนี้ทำให้เราเห็นว่าคนที่ต้องการความช่วยเหลือเยอะมาก ซึ่งไม่คิดว่าจะมีคนที่ใช้ชีวิตลำบากกันมากขนาดนี้ มีทั้งเด็ก ทั้งผู้ใหญ่ คนแก่ หลายคนน่าสงสารมากค่ะ พอเราได้เอารถเข็นที่เราทำไปให้ มันเหมือนกับเป็นการไปช่วยสนับสนุนให้เค้ามีชีวิตที่ดีขึ้น บางคนเค้าพิการ แต่วีลแชร์ก็ช่วยให้เขาไปไหนมาไหนได้สะดวกขึ้น แบบว่าพึ่งพาตัวเองได้เลยค่ะ จิตใจ และกำลังใจเขาเองก็ดีขึ้นมากๆ รวมถึงคนในครอบครัวเค้าเองก็มีกำลังใจสู้กันต่อไปได้มากขึ้นด้วย เราเลยรู้สึกดีมากๆ รู้สึกโชคดีที่เจอโอกาสดีๆ อะไรแบบนี้ อยากที่จะช่วยแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ เลยค่ะ”

อภิชัยกล่าวทิ้งท้ายว่า ความสุขอยู่ที่การทำในสิ่งที่เรารักคือ การสร้างสรรค์ไอเดียดีๆ ที่สามารถทำให้ชิวิตคนอื่นดีขึ้น

สามารถร่วมติดตามความเคลื่อนไหวของ อภิชัย และโครงการ วีลแชร์ DIY (Cart Wheel Chair Donate) ได้ที่...โทร 02-2270672, 0914629155  https://www.facebook.com/Cart-Wheel-Chair-Donate-148130559060017/

แล้วความสุขของคุณล่ะ...อยู่ที่ไหน